ZABURZENIA OSRODKOWONERWOWE

d. ZABURZENIA OSRODKOWONERWOWE. Analgezja rdzeniowa nie powinna być w tych razach stosowana, niezależnie od tego, czy są to schorzenia wrodzone, czy nabyte, pozapalne czy zwyrodnieniowe, czynne, nieczynne lub wyleczone. Występujące później objawy mogą być bowiem uważane za powikłania analgezji rdzeniowej. Chorzy cierpiący na chroniczne bóle głowy będą je najprawdopodobniej odczuwali w nasilonym stopniu po blokadzie podpajęczynówkowej. Analgezja rdzeniowa jest przeciwwskazana, jeżeli dane z wywiadu (bóle głowy, wymioty, widzenie za mgłą) i objawy kliniczne (obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, bradykardia, senność) wskazują na obecność rozrostowego procesu w mózgu, jak guz mózgu, torbiel lub ropień, który może przy nagłej zmianie ciśnienia śródczaszkowego doprowadzić do zatrzymania krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego i krwi w naczyniach mózgowych (wklinowanie), co odnosi się do blokady podpajęczynówkowej.

e. PERFORACJE PRZEWODU POKARMOWEGO. Obkurczenie jelit powoduje, że większa objętość treści jelitowej może wylać się do jamy otrzewnowej. f. SCHORZENIA UKŁADU MOCZOWO-PŁCIOWEGO. U chorych z przerostem gruczołu krokowego (który nie jest powodem zabiegu operacyjnego). Kłopoty z opróżnianiem pęcherza w tych razach mogą być związane ze sposobem analgezji. Efedryna raczej nie jest u tych chorych najlepszym środkiem presyjnym.

W niewydolności nerek niskie ciśnienie tętnicze, wywołane analgezją rdzeniową, może spowodować przejściowy skąpomocz, pogarszając i tak już upośledzoną funkcję nerek.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>