WSTRZYKNIĘCIE ŚRODKA ANALGETYCZNEGO

Do kalibrowanej strzykawki nabiera się odpowiednią objętość przygotowanego roztworu. Strzykawkę uprzednio przepłukuje się niewielką jego ilością. Aby zapobiec wstrzyknięciu zanieczyszczeń, mogących spowodować komplikacje neurologiczne, używa się filtrów o średnicy porów 0,22 mm62. Aspiracja małej ilości płynu mózgowo-rdzeniowego, wykonywana kilkakrotnie podczas podawania leku, potwierdza, że w całości osiąga on przestrzeń podpajęczynówkową. Po zakończeniu wstrzykiwania igła powinna pozostać na miejscu przez parę sekund, aby zapobiec wyciekaniu leku przez otwór pozostały po nakłuciu opony twardej.

Chory następnie układany jest niezwłocznie w wybranej pozycji, aby nie dopuścić do związania leku, zanim nastąpi zamierzone jego rozprzestrzenienie. Ułożenie głową w dół powinno być wyrównane w momencie utraty czucia na wysokości sięgającej

-2 odcinki rdzeniowe poniżej zamierzonego poziomu analgezji. Daje to zwolnienie procesu rozprzestrzeniania się analgezji. Do prawie każdego zabiegu w obrębie jamy brzusznej analgezja powinna sięgać do łuków żebrowych (Thfi_B). Oznacza to, że stół, na którym leży pacjent, może być uniesiony do poziomu, w momencie gdy analgezja osiąga wysokość pępka (Th,„). Zabiegi w górnej połowie jamy brzusznej wymagają blokady do Th^j. Próba kaszlu stanowi dogodny sposób oceny poziomu analgezji. Przy kaszlu zwiotczona część ściany jamy brzusznej uwypukla się, a część nie objęta analgezją pozostaje napięta. Zniknięcie odruchów kolanowych świadczy o tym, że blokada osiągnęła poziom przynajmniej L2.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>