TRUDNOŚCI I POWIKŁANIA

Nieskuteczna blokada podpajęczynówkowa. Najczęstszą przyczyną jest podanie całej objętości roztworu środka analgetycznego poza właściwą przestrzeń podpajęczynówko- wą. Zależeć to może od trudności w wykonaniu nakłucia lędźwiowego, przemieszczenia się końca igły podczas wstrzykiwania itp. Użycie igły o długim ścięciu sprawia, że część roztworu analgetyku zostaje podana do wewnątrz, a część na zewnątrz przestrzeni podpajęczynówkowej. Mógł mieć miejsce błąd w doborze ciężaru właściwego, nieprawidłowe ułożenie, dawka itp. niepełnowartościowy roztwór środka analgetycznego, jego alkalizacja itp. idiosynkrazja lub tzw. oporność rdzeniowa, jest to określone zjawisko kliniczne. Mogą zaistnieć trudności w aspirowaniu płynu mózgowo-rdzeniowego przez igłę, której koniec bez wątpienia znajduje się w przestrzeni podpajęczynówkowej, u chorego ułożonego podczas nakłucia na boku.

Jeżeli blokada zewnątrzoponowa nie występuje po podaniu odpowiedniej objętości roztworu analgetyku, oznacza to, że wstrzyknięcie wykonano poza właściwą przestrzeń.

Odbijanie i wymioty. Często ustępują one po podaniu tlenu, dożylnym podaniu atropiny oraz środków przeciwwymiotnych114. Konieczne- może okazać się zastosowanie płytkiej anestezji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>