Sposoby identyfikacji przestrzeni zewnątrzoponowej

Zwiększanie siły działania roztworów środków analgetycznych. Można to uczynić przez alkalizację roztworu. Łączy się zasadę preparatu analgetyku z C02, tak aby uzyskać sole wodorowęglanowe. Roztwory karbonizowane mają pH 6,5. Wolna zasada jest gwałtownie uwalniana w tkankach pod wpływem buforowania, a wolny CO, dyfundu- jąc prowadzi do spadku śródkomórkowego pH w okolicy. Sprawia to, że środek anal- getyczny o odczynie zasadowym ma dostęp w wyższym stężeniu do błon komórek nerwowych, co ułatwia jego działanie na receptory178. Uważa się, że sole wodorowęglanowe łączą w sobie niską toksyczność, szybki początek działania i silne porażenie czuciowe i ruchowe179.

Sposoby identyfikacji przestrzeni zewnątrzoponowej. Przed wykonaniem blokady należy zawsze zagwarantować dostęp do żyły — dożylna kaniula, kroplówka itp. Nie należy nigdy podejmować, się wykonania jakiejkolwiek blokady bez wypełnienia tej niezwykle ważnej dla bezpieczeństwa chorego czynności. Do przestrzeni zewnątrzoponowej można dotrzeć w linii środkowej ciała lub z dostępu bocznego, u chorego leżącego lub siedzącego.

Przy dostępie w linii środkowej igłę należy z wielką dokładnością wkłuwać w płaszczyźnie strzałkowej. Okolicę wkłucia uprzednio umyć roztworem antyseptycznym i – aby nie zacierać warunków anatomicznych – zrezygnować z obłożenia sterylnymi serwetami. Rodzaj użytej igły punkcyjnej zależy od upodobań anestezjologa niektórzy wybierają standardowe igły rdzeniowe 20, inni wolą igły o większym rozmiarze, np. 16 lub 18 lub igły Tuohy180. Cienkościenna igła 18 też dobrze nadaje się do tego celu. Igła powinna być odpowiednio znaczona, aby umożliwić natychmiastową ocenę głębokości wkłucia181 (ryc. 26). Podczas wkłuwania igły do więzadła żółtego plecy chorego

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>