Przetoki tętniczo-żylne

Przetoki tętniczo-żylne w płucach są utworzone przez doprowadzającą tętnicę prawie wyłącznie z układu płucnego, niezwykle rzadko z układu tętnic oskrzelowych, i poszerzone odprowadzające żyły, połączone poszerzonym, tętniakowatym tworem lub kanałami naczyniowymi, nie mającymi charakteru ani tętniczego, ani żylnego. W miarę upływu czasu zmiana powiększa się, ściany naczyń cieńczeją, mogą pękać i powodować krwawienie do miąższu płuc i jamy opłucnej. Ogniska przetok mogą występować pojedynczo lub licznie w jednym – wówczas częściej w prawym – lub obu płucach, mogą znajdować się głęboko w miąższu płucnym lub pod opłucną, najczęściej tworzą się w płatach dolnych. Uważa się, że wada ta jest wynikiem zaburzenia dojrzewania łożyska naczyniowego płuc powodującego ominięcie układu włosowatego, a także że tworzenie się nieprawidłowych naczyń ma charakter hamar- totyczny. Przemawia za tym fakt, że często nie występuje od urodzenia, ujawniając się zwykle z wiekiem. Niekiedy wadzie towarzyszą inne zaburzenia rozwojowe płuc, jak odsznurowane segmenty lub torbiele (13, 34).

Przetoki tętniczo-żylne powodują trwały i narastający z biegiem czasu przeciek prawo-lewy. Już przy przecieku 25-30% przepływu płucnego występują objawy ze strony krążenia: sinica, pałeczkowate palce, policytemia, duszność, pojawienie się pozasercowego szmeru naczyniowego nad płucem, czasem krwioplucie i krwawienie z nosa. W późniejszych stadiach choroby mogą wystąpić krwotoki do opłucnej, zakażenie ogniska przetoki, zatory zakrzepowe mózgu.

Niewielki procent chorych bez objawów to prawdopodobnie ci, u których przetoka zasilana jest przez dopływ tętniczy z układu tętnic oskrzelowych lub międzyżebrowych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>