PROWADZENIE ANALGEZJI

Chorego zwykle się usypia, a jeżeli jest przytomny, trzeba go wygodnie ułożyć na stole operacyjnym. Należy monitorować ciśnienie tętnicze, jeśli to możliwe, za pomocą oscy- lometru. Podczas wykonywania zabiegu chory może wymagać zwilżania ust i nawiewu chłodnego powietrza na twarz. Występujące nudności można zwalczać przez polecenie choremu wykonywania głębokich oddechów. Jeżeli poziom analgezji jest wysoki, może dojść do utraty przytomności, co związane jest ze zmniejszającą się impulsacją dośrodkową do kory mózgowej. W każdym momencie dostępny powinien być aparat do anestezji z możliwością podawania tlenu oraz odpowiednie płyny infuzyjne i środki obkurczające naczynia. Zawsze’ należy zapewnić dostęp do żyły. Zadaniem anestezjologa jest ciągła ocena krążenia i oddechu.

Wystąpić mogą następujące niekorzystne objawy. 1) nudności, 2) wymioty, 3) bóle głowy, 4) ucisk w okolicy przedsercowej, 5) parestezje w kończynach, 6) trudności w mówieniu, 7) spadek ciśnienia, 8) niepokój, 9) osłabienie odruchu kaszlowego, 10) -czkawka.

NASTĘPSTWA ANALGEZJI RDZENIOWEJ – PODPAJĘCZYNÓWKOWEJ I ZEWNĄTRZOPONOWEJ Strefa blokady zróżnicowanej. WŁÓKNA CZUCIOWE. W blokadzie podpajęczynówkowej włókna współczulne porażone są o 2 segmenty wyżej niż włókna czuciowe. W blokadzie zewnątrzoponowej poziom porażenia włókien współczulnych odpowiada poziomowi porażenia włókien czuciowych. Wynika z tego, że przy danym poziomie analgezji porażenie współczulne ma większy zasięg w blokadzie podpajęczynówkowej niż w zewnątrzoponowej.

WŁÓKNA RUCHOWE. W blokadzie podpajęczynówkowej różnica pomiędzy poziomem porażenia włókien czuciowych i włókien ruchowych jest nieznaczna (dwa segmenty). W blokadzie zewnątrzoponowej różnica ta jest większa85:

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>