Poszerzone wiadomości na temat analgezji podpajęczynówkowej

Jeżeli jest to konieczne, autorzy stosują małe dawki 2,5°/o roztworu tiopentalu, wstrzykiwane przez igłę z zastawką uzupełnia się je niekiedy podawaniem mieszaniny podtlenku azotu z tlenem zastosować też można dożylny wlew kroplowy altezyny 10-15 ml/h (10 ml altezyny w 100 ml roztworu fizjologicznego)148. Dobre wyniki daje dożylne podawanie diazepamu149 lub diamorfiny (heroina). Intubacja może być pożądana: a) gdy nie udaje się utrzymać w inny sposób drożności dróg oddechowych b) jeżeli przewiduje się, że zabieg operacyjny może być długi, szczególnie jeżeli dotyczy górnej części brzucha. U zaintubowanego pacjenta można jako anestezję uzupełniającą z po-wodzeniem stosować cyklopropan, tlen z podtlenkiem azotu i środki narkotyczne, halo- tan lub trójchloroetylen.

W razie niewielkich dolegliwości związanych z manipulacjami chirurgicznymi w końcowym etapie zabiegu zupełnie wystarczające bywa dożylne podanie 1-4 mg diamorfiny. W razie odczuwania nieznacznych bodźców bólowych podczas operacji brzusznych dobre wyniki daje pędzlowanie otrzewnej 100 ml 0,5% roztworem prokainy. Nieprzyjemne uczucie nudności i omdlewania u chorych przytomnych oraz czkawkę u chorych nieprzytomnych można w dużym stopniu wyeliminować przez okołoprzełykowe nastrzyknięcie gałązek nerwu błędnego w okolicy wpustu żołądka.

(Poszerzone wiadomości na temat analgezji podpajęczynówkowej podaje Peere C. Lund w Principies and Piactice oi Spinał Anesthesia, 1971. Springfield, 111.: Thomas. Patrz również Lumbar Punctuie and Spinał Analgesia (Macintosh R. R. i Lee J. Alfred), wyd. 3, 1973. Edinburgh: Churchill-Livingstone).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>