Podział oparty na ocenie anatomicznych cech

W czasie skurczu serca krew dostaje się przede wszystkim do aorty, ale także dopływa do płuc, które u płodu są nieczynne. Ich odżywianie zależy od niewielkiej, wspomnianej uprzednio krwi utlenowanej dopływającej do żyły głównej dolnej przez przewód żylny i dużej domieszki krwi utlenowanej doprowadzonej przez przetrwały przewód tętniczy odchodzący od zstępującego luku aorty. Duże naczynia odchodzące od luku aorty powyżej przetrwałego przewodu tętniczego zasilają utlenowaną krwią głowę i jej narządy oraz kończyny górne wraz z obręczą barkową. Zstępujący odcinek aorty zaopatruje dolny odcinek tułowia oraz kończyny płodu. Część krwi płynie do tętnic podbrzusznych, a przez nie do dwóch tętnic pępkowych, które wzdłuż bocznych powierzchni pęcherza moczowego kierują się ku górze i przez pierścień pępkowy doprowadzają krew przez pępowinę do łożyska i jego kosmków. Krew tętnicza płynie wyłącznie przez żyłę pępkową i przewód

Podobnie prawidłowe relacje powinny istnieć między prawą komora i tętnicą płucną oraz między lewą komorą i aortą. Istnieją jednak wady, w których morfologicznie lewy przedsionek drenuje do komory morfologicznie prawej i odwrotnie, wówczas występuje „discordant relation”. Podobnie może być na poziomie: komory – duże pnie.

Podział oparty na ocenie anatomicznych cech jam serca i dużych pni ma szczególną wartość w przypadku złożonych wad serca i ułatwia obiektywną dla wszystkich kardiochirurgów ocenę wyników ich korekcji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>