Po operacjach

Wszystkie wymienione stany wymagają leczenia operacyjnego, jednak powinno być ono poprzedzone przygotowawczym leczeniem usprawniającym, ze zwróceniem szczególnej uwagi na ćwiczenia przepony. Leczenie operacyjne polega na torakotomii, wyluszczeniu ropniaka, odkorowaniu płuca i zamknięciu ewentualnego przecieku powietrza poprzez segmentarną lub brzeżną resekcję tkanki płucnej otwartej do jamy ropniaka. U dzieci nawet z masywnym opancerzeniem płuca i znacznym ścieśnieniem żeber rzadko zachodzi potrzeba resekcji żebra przy wykonywaniu dekortykacji, natomiast zawsze należy się liczyć z dość obfitym krwawieniem śródoperacyjnym. Zawsze po operacji zakłada się podwójny drenaż ssący jamy opłucnej.

Po operacjach z wyżej wymienionych wskazań nieodzownym warunkiem uzyskania wyleczenia jest wczesne szpitalne i długotrwałe sanatoryjne usprawnianie oddechowe i rehabilitacja mięśniowo-szkieletowa.

Ostatnim wskazaniem do leczenia operacyjnego pozostałości po g.z.p. są utrzymujące się miesiącami i latami torbiele miąższu płucnego, odpowiadające pneumo- cystom. Utrzymujące się pneumocysty, mimo ich stacjonarnego charakteru, wywierają ucisk na tkankę płucną, mogąc ulec zakażeniu, może też zmienić się ich komunikacja z drzewem oskrzelowym, doprowadzając do wyzwolenia się mechanizmu wentylowego i postępującego rozdęcia. Leczenie operacyjne polega na resekcji tkanki płucnej objętej zmianą.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>