Pierwsze znieczulenie

Pierwsze znieczulenie rdzeniowe wykonane zostało przez J. Leonarda Corninga (1855- -1923), neurologa z Nowego Jorku w r. 18854. Przypadkowo nakłuł on oponę twardą podczas doświadczeń przeprowadzanych na psie, a mających na celu zbadanie wpływu kokainy na nenyy rdzeniowe. Potem powtórzył świadomie wstrzyknięcie podpajęczy- nówkowe, nazywając ten sposób analgezji „znieczuleniem rdzeniowym”, i zasugerował jego przydatność w chirurgii. „Przeznaczenie tego spostrzeżenia może być, jak mi się wydaje, w ogólności warte zanotowania”. Napisał pierwszy podręcznik o analgezji miejscowej w r. 1886.

Nakłucie lędźwiowe zostało uznane za prosty zabieg medyczny w r. 1891 przez Heinricha Irenaeusa Quinckego (1842-1922) z Kilonii5 w Niemczech oraz przez Essexa Wyntera (1860-1945) z Anglii w tym samym roku6.

Pierwszą planową analgezję rdzeniową u człowieka wykonał August Bier (1861- -1949), 16 sierpnia 1893 roku w Kilonii wstrzykując 34-łetniemu robotnikowi O.S3/» roztwór kokainy. Po zastosowaniu tego sposobu u dalszych 6 pacjentów wypróbowali go wraz z asystentem na sobie. Polecał jego wykonanie w zabiegach na kończynach dolnych, zarzucił go jednak następnie z powodu toksyczności kokainy. Tuffier8 (1857-1929) i Sicard (1872-1928) niedługo potem rozszerzyli możliwości zastosowania blokady rdzeniowej do zabiegów na zewnętrznych narządach płciowych. W Stanach Zjednoczonych pierwsi zastosowali analgezję rdzeniową w r. 1899 Frederick Dudley Tait (1862- -1918) i Guido E. Caglieri (1871-1951)° z San Francisco, a także Rudolf Matas (I860- -1957) z Nowego Orleanu10. Ich prace na ten temat opublikowano w roku następnym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>