ROZWÓJ NACZYŃ

Łuki aortowe, których w sumie jest 6, zanikają w różnych okresach życia płodowego. Ostatecznie po podziale wspólnego pnia tętniczego powstaje jeden łuk aorty, zwykle lewostronny (chociaż bywa i odwrotnie). Pierwszy i drugi łuk zanikają najwcześniej obustronnie. Z niezrośniętych dogłowowych ramion obu aort grzbietowych powstaje prawa i lewa tętnica szyjna wewnętrzna. Z dogłowowych wolnych ramion obu aort brzusznych powstają tętnice szyjne zewnętrzne. Po prawej stronie z 4 łuku aortalnego powstaje prawa tętnica podobojczykowa, a doogonowa część aorty brzusznej zanika. Lewa tętnica podobojczykowa powstaje już z właściwego łuku aorty. Obecność i ewentualne przeznaczenie 5 łuku aortalnego są lcwestio-

Czytaj dalej

Błona rozrodcza

Błona rozrodcza tworzy pęcherz wypełniony początkowo przezroczystym płynem, po kilku miesiącach wytwarzają się w niej przez pączkowanie komory lęgowe z główkami tasiemca – skoleksami. Połączone z błoną cienkimi szypułkami często się odrywają i pękają, i razem ze skoleksami tworzą osad (piasek) na dnie pęcherza. Z nich mogą powstać pęcherze potomne wewnętrzne również z komorami lęgowymi i główkami. Postać larwalną bąblowca stanowią więc 3 rodzaje pęcherzy: macierzysty, potomne i komory lęgowe. Główki w komorach lęgowych lub piasku, jeśli trafią do przewodu pokarmowego psa, dają początek postaciom dojrzałym tasiemca, natomiast uwolnione do jam ciała lub narządów wewnętrznych gospodarza pośredniego dają początek nowym pęcherzom – jest to bąblowica wtórna.

Torbiel bąb...

Czytaj dalej

Przyczyny:

a. Mechaniczna, spowodowana upośledzeniem hydrodynamiki płynu mózgowo-rdze- niowego, co powoduje napinanie nerwu odwodzącego. W miejscu, gdzie 6 nerw czaszkowy biegnie ku przodowi od tylnego brzegu mostu, prostopadle do niego przebiegają tętnica módżkowa dolna i tętnica słuchowa wewnętrzna. W razie nieznacznego przemieszczenia się móżdżku dochodzi do naciągnięcia tych tętnic, które – unieruchomione w dole przez tętnicę podstawną – mogą ucisnąć na nerw, jak ciasna obrączka.

b...

Czytaj dalej

POSTĘPOWANIE PRZY SPADKU CIŚNIENIA

f. Niedokrwienie i niedotlenienie ośrodków ważnych dla życia. Przy braku bodźców chirurgicznych i zmian pozycji ciała spadek ciśnienia spowodowany analgezją rdzeniową nie musi być znaczny. Ciśnienie 80/60 mm Hg (10,7/8,0 kPa) powinno wzmóc czujność anestezjologa, podczas gdy ciśnienie skurczowe poniżej 50 mm Hg (6,6 kPa) winno natychmiast zostać skorygowane. Spadkowi ciśnienia towarzyszy najczęściej zwolnienie tętna. Dobrze wyczuwalne tętnienie tętnicy skroniowej jest objawem uspokajającym, natomiast tętno wyczuwalne na tętnicy szyjnej i wystarczająca objętość oddechowa świadczą, że zapaść nie jest jeszcze głęboka.

Czytaj dalej

Płyn mózgowo-rdzeniowy

Płyn mózgowo-rdzeniowy (p. str. 20). Jego ciężar właściwy wynosi 1004,54ł. Właściwości fizyczne. Zachowanie się roztworu środka analgetycznego podanego do przestrzeni podpajęczynówkowej zależy od jego:

a) rozprzestrzeniania, tzn. mechanicznego mieszania zależnego od siły wstrzyknięcia, b) konwekcji (unoszenia) zależnej od siły ciężkości, np. ciężka cinchokaina,

Czytaj dalej

Złamanie mos tka

Złamanie mostka może wystąpić u dziecka wskutek gwałtownego zgniecenia klatki piersiowej od przodu. Stwierdza się wtedy miejscowy ból, wybroczyny na skórze, charakterystyczne wklęśnięcie mostka w miejscu złamania, zwykle bez przemieszczenia odłamów. Do uzyskania prawidłowego ustawienia wystarcza zwykle odpowiednie ułożenie dziecka, przy głębszym zapadnięciu odprowadza się wgniecenie w znieczuleniu ogólnym poprzez powłoki lub operacyjnie, aby uniknąć pourazowej klatki lejkowatej. Przy dużym urazie może pojawiać się oddech paradoksalny, a wystąpienie duszności, sinicy, tachykardii i spadku ciśnienia tętniczego każe podejrzewać uraz serca.

Czytaj dalej

Podział oparty na ocenie anatomicznych cech

W czasie skurczu serca krew dostaje się przede wszystkim do aorty, ale także dopływa do płuc, które u płodu są nieczynne. Ich odżywianie zależy od niewielkiej, wspomnianej uprzednio krwi utlenowanej dopływającej do żyły głównej dolnej przez przewód żylny i dużej domieszki krwi utlenowanej doprowadzonej przez przetrwały przewód tętniczy odchodzący od zstępującego luku aorty. Duże naczynia odchodzące od luku aorty powyżej przetrwałego przewodu tętniczego zasilają utlenowaną krwią głowę i jej narządy oraz kończyny górne wraz z obręczą barkową. Zstępujący odcinek aorty zaopatruje dolny odcinek tułowia oraz kończyny płodu. Część krwi płynie do tętnic podbrzusznych, a przez nie do dwóch tętnic pępkowych, które wzdłuż bocznych powierzchni pęcherza moczowego kierują się ku górze i przez pierścień pępkowy doprowadzają krew przez pępowinę do łożyska i jego kosmków. Krew tętnicza płynie wyłącznie przez żyłę pępkową i przewód

Czytaj dalej

Blokady powyższych nerwów

-2. Po wykonaniu analgezji skóry w punkcie położonym poniżej środka górnej gałęzi kości łonowej wkłuwa się 3-cm igłę prostopadle do płaszczyzny otworu zasłonowego i zagłębia się ją na długość 1,5 cm. Wstrzyknięcie 5 ml 1,5% roztworu lignokainy powinno wywołać parestezję153.

-3. Po wykonaniu analgezji skóry w punkcie 1 cm poniżej i bocznie od guzka kości łonowej wkłuwa się 5-cm igłę w kierunku do tyłu, aż do momentu kiedy natrafi ona na kość. Wycofując igłę wstrzykuje się 10 ml roztworu analgetyku. W tym samym kierunku wkłuwa się 8-cm igłę i prowadzi delikatnie ku bokowi, tak aby osiągnęła kanał zasłonowy. Wtedy podaje się 10 ml roztworu. Dodatkowo niewielką objętość wstrzy- kuje- się podczas wycofywania igły154. Pozytywny efekt blokady objawia się osłabieniem przywodzenia nogi.

Czytaj dalej

ANALGEZJA POWIERZCHNIOWA CEWKI MOCZOWEJ

Wykonanie. Najwygodniejszym preparatem jest 1-2% żel ksylokainowy dostarczany w 30 ml tubach podstawę preparatu stanowi karboksymetyloceluloza. Dawka maksymalna nie powinna przekraczać 10 ml, tzn. 100-200 mg lignokainy168. Żel wyciska się

do cewki za pomocą plastykowego lejka, dostarczanego przez producenta. Lejek powinien być przed użyciem wygotowany. Po zaciśnięciu prącia zaciskiem wykonuje się delikatny masaż, aby przesunąć żel do tylnej części cewki. Zabieg można rozpocząć po 10-15 minutach. Korzystne efekty osiąga się czasami przez wprowadzenie do cewki cienkiego cewnika, połączonego z lejkiem, co ułatwia wprowadzenie żelu do tylnego odcinka cewki.

Czytaj dalej

Blokada rdzeniowa

Czynnikiem wpływającym na funkcję nerek jest głównie spadek ciśnienia tętniczego. Jeśli wynosi ono poniżej 80 mm Hg (10,7 kPa), powoduje zmniejszenie się przepływu

krwi przez nerki, który nie ustaje jednak zupełnie aż do ciśnienia ok. 15′ mm Hg (2,0 kPa). Zmiany te są przemijające i ustępują przy powrocie ciśnienia do normy. Zwieracze pęcherza moczowego są obkurczone, stąd nie zdarza się mimowolne oddanie moczu podczas zabiegu operacyjnego. Nie zmienia się napięcie błony mięśniowej mo- czowodów. Prącie jest powiększone i wiotkie, co zależy od porażenia nerwów erekcyjnych (S2 i S3) jest to użyteczny objaw dobrze działającej blokady. Po analgezji rdzeniowej obserwuje się dość długo trwające zatrzymanie moczu, związane z faktem, że autonomiczne nerwy S2 i S3 są cienkimi włóknami i ich porażenie trwa dłużej niż grubszych włókien czuciowych i ruchowych. W niektórych przypadkach obserwuje się wypływ nasienia. Blokada segmentów rdzeniowych od poziomu Thu w dół zapewnia bez- bolesny poród.

Bloka...

Czytaj dalej