Hipobaryczna cinchokaina

-2. Hipobaryczna cinchokaina. Roztwory hipobaryczne zostały zastosowane przez Babcocka w r. 19’14M i Pitkina w r. 192770, zanim W. Howard Jones wprowadził lekki roztwór cinchokainy w r. 1930. Rzadko obecnie stosowana w W. Brytanii.

Szczegóły patrz: Synopsis oi Anaesthesia, wyd. 7, a także Lee J. A. i Bryce-Smith R., Practical Regional Analgesia 1976. Amsterdam: Excerpta. Medica Foundation.

a...

Czytaj dalej

Po operacjach

Wszystkie wymienione stany wymagają leczenia operacyjnego, jednak powinno być ono poprzedzone przygotowawczym leczeniem usprawniającym, ze zwróceniem szczególnej uwagi na ćwiczenia przepony. Leczenie operacyjne polega na torakotomii, wyluszczeniu ropniaka, odkorowaniu płuca i zamknięciu ewentualnego przecieku powietrza poprzez segmentarną lub brzeżną resekcję tkanki płucnej otwartej do jamy ropniaka. U dzieci nawet z masywnym opancerzeniem płuca i znacznym ścieśnieniem żeber rzadko zachodzi potrzeba resekcji żebra przy wykonywaniu dekortykacji, natomiast zawsze należy się liczyć z dość obfitym krwawieniem śródoperacyjnym. Zawsze po operacji zakłada się podwójny drenaż ssący jamy opłucnej.

Czytaj dalej

Blokada nerwu odpiszczelowego

Blokada nerwu odpiszczelowego. Jest on końcowym odgałęzieniem nerwu udowego i po wyjściu spod mięśnia krawieckiego biegnie podskórnie po przyśrodkowej stronie stawu kolanowego. Dalej przebiega do kostki przyśrodkowej wraz z żyłą odpiszczelową. Blokadę wykonuje się przez podskórne wstrzyknięcie 10-15 ml roztworu analgetyku w bliskim sąsiedztwie żyły odpiszczelowej, w punkcie jej przebiegu tuż poniżej stawu kolanowego. Należy bacznie uważać, aby roztwór nie został podany dożylnie.

Czytaj dalej

ANALGEZJA POBPAJĘCZYNÓWKOWA U DZIECI

Z powodu dużej elastyczności układu krążenia u dzieci ryzyko depresji krążenia jest bardzo małe. Nakłucie należy wykonywać w przestrzeni L4_5, ponieważ rdzeń kręgowy sięga u dzieci niżej niż u dorosłych. Dla osiągnięcia analgezji do poziomu Th3 dawkowanie leków przedstawia się następująco: 10 mg prokainy na każdy rok życia niektórzy wolą podawać 2 mg prokainy/kg masy ciała. U noworodków z powodzeniem stosowano 1-2 ml roztworu 1 : 1500 cinchokainy. Wkłucie wykonywano za pomocą igły do wstrzyknięć dożylnych lub igły typu „motylek”141. Do operacji zwężenia odżwier- nika u dzieci podaje się 20 mg prokainy w 1 ml płynu mózgowo-rdzeniowego. Główną trudnością jest brak współpracy ze strony małych pacjentów, dlatego tak ważne jest podanie odpowiedniej premedytacji i zwykle do wykonania nakłucia lędźwiowego konieczne jest zastosowanie jakiegoś uśpienia. Małe dawki morfiny, w razie potrzeby powtarzane, zapewniają dobry efekt uspokajający. Sposób analgezji rzadko stosowany w W. Brytanii.

(Patr...

Czytaj dalej

Nakłucie w pozycji leżącej

i prostopadle do skóry pleców, ze ścięciem ustawionym w takiej płaszczyźnie, aby rozdzielała ona, a nie przecinała włókien opony twardej. W razie natrafienia na kość igłę wycofuje się i nieznacznie zmienia jej kierunek do góry lub do dołu. W wielu przypadkach udaie się identyfikacja przestrzeni zewnątrzoponowej za pomocą metody z wiszącą kroplą60. Od tego miejsca opona twarda oddalona jest tylko o 1-2 mm. Prawidłowe umieszczenie igły w przestrzeni podpajęczynówkowej powinno prowadzić, po usunięciu mandrynu, do swobodnego wypływu płynu mózgowo-rdzeniowego, i to o charakterze ciągłym, a nie w postaci pojedynczych kropli. Wypływ taki zostaje zwykle osiągnięty po obrocie igły i zagłębieniu jej o dalszy 1 mm. Podbarwienie płynu mózgowo-rdzeniowego krwią jest bez znaczenia i zwykle ulega przeiaśnieniu po upuszczeniu kilku mililitrów. Aspirowanie samej krwi świadczy o tym, że koniec igły prawdopodobnie tkwi w żyle. W takim wypadku punkcię należy powtórzyć. Tak zwane suche nakłucie jest zwykle, lecz nie zawsze, wynikiem nietrafienia igłą do przestrzeni podpajęczynówkowej.

Czytaj dalej

W wyniku skrętów przedsionek

W wyniku tych skrętów przedsionek i zatoka żylna znajdą się od strony grzbietowej i dogłowowo poza komorą, która pozostaje brzusznie i doogonowo, natomiast opuszka i pień płucny od góry i brzusznie. Wypustka, która oddzieliła opuszkę zanika. Z mniejszej części komory, bliższej opuszce, powstaje prawa komora, z wię-

kszej – lewa, rozrastająca się w lewo i doogonowo. Zaczyna się rozrastać przedsionek: w prawo od opuszki – prawy, a w przeciwną stronę – lewy.

Pod koniec pierws...

Czytaj dalej

OPONA PAJĘCZA

OPONA PAJĘCZA. Cienka, przezroczysta pochewka ściśle przylegająca do opony twardej, tak że przestrzeń zawarta między nimi jest włosowatej szerokości.

OPONA MIĘKKA. Oddzielona od opony pajęczej przestrzenią podpajęczynówkową, wypełnioną płynem mózgowo-rdzeniowym. Do tej przestrzeni podaje się środki anal- getyczne podczas wykonywania analgezji rdzeniowej. Opona miękka ściśle otacza rdzeń

Czytaj dalej

Zespół tętnicy rdzeniowej

o niskim pH. Badania elektromiograficzne umożliwiają różnicowanie zaburzeń typu uszkodzenia obwodowego neuronu ruchowego, spowodowanych analgezją rdzeniową, z innymi schorzeniami nerwowo-mięśniowymi130. Doświadczenia na psach wykazały, że znaczne spadki ciśnienia oraz infuzje dożylne dużych objętości ubogich w elektrolity roztworów niekoloidowych (np. 5% glukozy) zwiększają częstość występowania objawów neurologicznych131.

Czytaj dalej

Blokada tylnych gałązek rdzeniowych

Po analgezji skóry do każdego ‚otworu wkłuwa się igłę, nie dalej jednak niż do połowy głębokości. Po kontrolnej aspiracji na obecność płynu mózgowo-rdzeniowego i krwi po każdej stronie wstrzykuje się 0,5% roztwór lignokainy:

Blokada tylnych gałązek rdzeniowych nerwów krzyżowych za pomocą długo działających środków z dojścia przezkrzyżowego uważana jest za dobry sposób leczenia ostrych postaci rwy kulszowej i rozstrzeni pęcherza u paraplegików. Obustronna blokada S3 lub S2 i S.T umożliwia choremu oddanie moczu.

Czytaj dalej

Rozpoznanie odmy u noworodka

Rozpoznanie odmy u noworodka ciągle jeszcze w dużej mierze zależy od podejrzliwości lekarza opisano przypadki prób poprawienia wentylacji u dziecka z odmą przez stosowanie wspomaganego oddychania, co bardzo pogorszyło sytuację. Konieczna jest więc bardzo dokładna diagnostyka zaburzeń oddychania u noworodka. Rozpoznanie ustala z pewnością badanie rtg – zdjęcia a-p i boczne w pozycji

wiszą...

Czytaj dalej