POZYCJA CHOREGO PO WSTRZYKNIĘCIU

-8. POZYCJA CHOREGO PO WSTRZYKNIĘCIU. Jeżeli po wstrzyknięciu środka chory pozostaje w pozycji leżącej na boku, krzywizny kręgosłupa nie wpływają na obszar analgezji, natomiast wpływ ma ciężar właściwy roztworu analgetyku.

W pozycji leżącej na wznak: a. Roztwór hiperbaryczny przemieszcza się do najniżej położonych krzywizn, piersiowej i lędźwiowej. Najniższy punkt krzywizny piersiowej znajduje się na wysokości piątego kręgu piersiowego, stąd nie może nastąpić dogłowowe rozprzestrzenianie się ciężkiego roztworu, chyba że zastosuje się głęboką pozycję Trendelenburga. Podobnie, podanie ciężkiego roztworu w obrębie krzywizny krzyżowej nie daje możliwości przechodzenia analgetyku ku górze, ponad wygięciem pleców, bez uprzedniego ułożenia chorego głową w dół. Dlatego też, aby uzyskać blokadę przy użyciu wyżej wspomnianych roztworów, chory, który jest ułożony w pozycji leżącej na boku, powinien być podczas wstrzyknięcia nieznacznie pochylony głową w dół.

Czytaj dalej

Pojedyncze i tężcowe bodźce elektryczne

-4. Pojedyncze i tężcowe bodźce elektryczne powodują stopniowy zanik reakcji po salwie bodźców tężcowych występuje wzmożenie reakcji na pojedynczy bodziec skurczowy (torowanie potężcowe)45.

B. ŚRODKI DEPOLARYZUJĄCE: 1. Powodują drżenia pęczkowe po wstrzyknięciu dożylnym. 2. Ich działanie nasila się pod wpływem środków antycholinesterazowych, obniżenia temperatury ciała, acetylocholiny i alkalozy oddechowej.

Czytaj dalej

Wady serca

Wady serca dzielą się na wrodzone, z którymi noworodek przychodzi na świat, oraz nabyte, najczęściej w wyniku stanów zapalnych osierdzia, mięśnia sercowego, wsierdzia, zmian rozrostowych i pourazowych.

Wady wrodzone serca i naczyń powstają we wczesnym okresie (od 11/3 do 2 miesięcy) życia zarodkowego. Zwyczajowo przyjęło się do wad wrodzonych zaliczać wady powstałe wskutek opóźnienia i zahamowania normalnego przebiegu niektórych zjawisk, takich jale stopniowe zamykanie się przewodu tętniczego, czyli połączenie pnia płucnego z aortą, niezbędne w życiu płodowym lub zamknięcie się otworu owalnego w przegrodzie międzyprzedsionkowej (foramen ovale apertum).

Czytaj dalej

Czucie w górnym odcinku cięcia

W pozycji ginekologicznej następuje zniesienie krzywizny lędźwiowej. W pozycji Trendelenburga roztwory hipobaryczne przemieszczają się w kierunku doogonowym, podczas gdy hiperbaryczne w kierunku dogłowowym. Prawidłowo wykształcone krzywizny kręgosłupa ograniczają te przemieszczenia roztworów środków analgetycznych. Uniesienie głowy i barków powoduje pogłębienie krzywizny piersiowej i może zapobiegać rozprzestrzenianiu się roztworów hiperbarycznych do szyjnego odcinka rdzenia kręgowego z jego korzeniami przeponowymi. W czasie przemieszczania się analgetyku część ulega związaniu z tkanką nerwową, tak że staje się on coraz bardziej rozcieńczony. Zjawisko to nazywane jest „wyhamowaniem”. (Patrz również: Bryce-Smith R., Proc. R. Soc. Med., 1976, 69, 75).

Czytaj dalej

Rozerwanie jednej z głównych dróg oddechowych

Rozerwanie jednej z głównych dróg oddechowych jest bezwzględnym wskazaniem do wykonania wczesnej torakotomii, odszukania miejsca uszkodzenia i założenia szwu oskrzelowego. Konieczna jest więc rozszerzona diagnostyka tego stanu, polegająca przede wszystkim na wykonaniu bronchoskopii i uwidocznieniu uszkodzenia oskrzela lul) tchawicy. Nasilenie i rodzaj objawów klinicznych zależą od miejsca i rozległości uszkodzenia, co może decydować o kierunku wystąpienia i stopniu nasilenia odmy oplucnowej i podskórnej, krwawienia, obecności lub braku lcrwio- plucia. Może być obecny tylko jeden z tych objawów, a bezwzględnym wskazaniem do wykonania bronchoskopii jest krwioplucie (33).

Czytaj dalej