Nakłucie lędźwiowe

Rdzeń kręgowy. Jest wydłużoną częścią ośrodkowego układu nerwowego. Jego długość wynosi 45 cm i zajmuje on -J3 górne kanału kręgowego. Rozpoczyna się na poziomie górnego brzegu kręgu szczytowego, a kończy na poziomie górnego brzegu drugiego kręgu lędźwiowego (niżej u niemowląt). W kierunku dogłowowym przechodzi w rdzeń przedłużony! w dole zakończony jest stożkiem rdzeniowym, od wierzchołka którego biegną włókna nerwowe aż do kości ogonowej. W życiu płodowym długość rdzenia kręgowego odpowiada długości kanału kręgowego, późniejszy wzrost kanału kręgowego jest dużo szybszy. Sprawia to, że korzenie nerwowe we wczesnym okresie życia płodowego odchodzą od rdzenia pod kątem prostym, a w miarę dojrzewania ustroju ich przebieg staje się coraz bardziej ukośny, aż u dorosłych korzenie lędźwiowe i krzyżowe biegną od swoich otworów międzykręgowych prawie pionowo w stosunku do osi kręgosłupa i noszą nazwę ogona końskiego.

Nakłucie lędźwiowe wykonywane w przestrzeniach międzykręgowych wyżej niż L2_3 może prowadzić do uszkodzenia rdzenia, podczas gdy igła natrafiająca na elementy ogona końskiego nie powoduje poważniejszych następstw.

Rdzeń kręgowy otoczony jest trzema oponami. Idąc od zewnątrz są to: OPONA TWARDA. Pochewka z mocnej tkanki włóknistej, od góry przyczepia się do brzegów otworu wielkiego, od dołu kończy się na poziomie dolnego brzegu drugiego kręgu krzyżowego. Oddzielona jest od części kostnych, stanowiących ścianę kanału kręgowego, przestrzenią zewnątrzoponową, która zawiera tkankę tłuszczową, tkankę łączną, sploty żylne oraz przednie i tylne korzenie nerwów rdzeniowych. Ich główne włókna przebiegają wzdłuż osi ciała i dlatego ścięcie igły punkcyjnej podczas nakłucia lędźwiowego powinno być ustawione tak, aby włókna te rozdzielić, a nie przeciąć.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>