Najwyższe stężenia lignokainy

U dorosłych, w zabiegach obejmujących końce palców, objętość wstrzykniętego roztworu analgetycznego jest znaczna i wynosi 50-60 ml roztworu w stężeniu 0,5%.

Po zastosowaniu mankietu na łydkę wystarcza 60 ml roztworu, a na przedramię – 20-30 ml. ‚ Chromatografia gazowa, pozwalająca na określenie poziomu lignokainy we krwi po zwolnieniu mankietu, wykazuje, że ryzyko wykonywanej blokady dożylnej mieści się w rozsądnych granicach, a także iż wydłużenie czasu od momentu wstrzyknięcia do zwolnienia mankietu ma mały wpływ na poziom leku we krwi182.

Najwyższe stężenia lignokainy w surowicy, jakie obserwuje się po zwolnieniu mankietu, są o 20-80% niższe niż po podaniu tej samej dawki leku bezpośrednio dożylnie183. Najwyższe wartości i długość zaciśnięcia mankietu pozostają do siebie w zależności odwrotnie proporcjonalnej, a poza tym stężenia są niższe przy stosowaniu 0,5% niż 1% roztworu lignokainy. Uwalnianie się lignokainy z obszaru ramienia przebiega dwufazowo: w pierwszej, szybkiej fazie uwalnia się 30% leku, potem następuje stopniowe wypłukiwanie reszty leku. Jeszcze po 30 minutach aż 50% podanej dawki może pozostawać w obrębie ramienia. W razie konieczności powtórzenia analgezji w ciągu 10-30 minut od zwolnienia mankietu, należy podać połowę dawki. Ten sposób analgezji daje dobre wyniki u dzieci184.

Analgetyki podane w opisany sposób działają na zakończenia nerwowe185, a przy wyższych stężeniach i na pnie nerwowe. (Patrz również: Evans C. J. i in., Br. J. Anaesth., 1974, 46, 668).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>