Analgezja zewnątrzoponowa

Analgezja zewnątrzoponowa ciągła190. Większą możliwość regulacji czasu trwania 1 rozległości analgezji można osiągnąć, jeżeli zamiast pojedynczego wstrzyknięcia roztworu środka anałgetycznego podaje się go w powtarzanych dawkach, przez plastykowy cewnik założony do przestrzeni zewnątrzoponowej. Cewnik wykonany z nylonu lub polichlorku winylu posiada oznaczenia rozmieszczone co 5 cm, które pozwalają zorientować się co do głębokości, na jaką został wprowadzony200 przez igłę o dużym przekroju, np. igłę Tuohy201. Nieco zagięty koniec igły pozwala skierować cewnik w górę lub w dół przestrzeni zewnątrzoponowej, w zależności od strony, w którą jest zwrócona igła przy wprowadzaniu. Specjalne igły używane do tego celu, choć o dość znacznym przekroju (kaliber 16-18), są względnie łatwe do wkłucia, tak że wielu anestezjologów używa ich rutynowo nawet do blokad z „jednego wstrzyknięcia”. Zdarza się jednak, że cewnik nie podąża w wybranym kierunku202. Wielu anestezjologów pierwszą dawkę wstrzykuje przez igłę i dopiero potem zakłada cewnik.

Założenie cewnika do przestrzeni zewnątrzoponowej szczególnie pomocne jest: 1) kiedy rozległość zabiegu operacyjnego jest trudna do przewidzenia 2) kiedy czas trwania zabiegu operacyjnego jest nie określony 3) gdy trudno ustalić czas rozpoczęcia zabiegu – cewnik zakłada się bez pośpiechu, a wstrzyknięcia wykonuje w miarę konieczności 4) u chorych w złym stanie ogólnym – umożliwia dobranie minimalnej dawki skutecznej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>